Cefobid proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf. (1 g) - 1 fiolka
CefoperazonePreparat niedostępny w sprzedaży - wstrzymana produkcja
| Pełnopłatny (100%): | 29.64 zł przykładowa recepta![]() |
|---|
Wskazania do stosowania:
Leczenie następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefoperazon: zakażenia dróg oddechowych (górnych i dolnych); zakażenia dróg moczowych (górnych i dolnych); zapalenie otrzewnej, pęcherzyka żółciowego, zapalenia dróg żółciowych i inne zakażenia wewnątrz jamy brzusznej; posocznica; zakażenie skóry i tkanki miękkiej; stany zapalne w obrębie miednicy, zapalenie błony śluzowej macicy, rzeżączka i inne zakażenia dróg rodnych. Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym u pacjentów poddanych operacjom w obrębie jamy brzusznej i miednicy, operacjom kardiologicznym i ortopedycznym. Cefoperazon może być stosowany w monoterapii (ma szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego) lub w skojarzeniu z innymi antybiotykami, jeżeli jest to wskazane.
Dawkowanie wg ChPL (Charakterystyki Produktu Leczniczego)
Domięśniowo lub dożylnie. Dorośli: 2-4 g/dobę w 2 dawkach co 12 h; w ciężkich zakażeniach 8-12 g/dobę w 2-, 3- lub 4 dawkach podzielonych. Jednorazowa dawka maksymalna wynosi 4 g. Pacjentom o obniżonej odporności podawano dawkę do 16 g/dobę w dawkach podzielonych w ciągłym wlewie dożylnym. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów, u których przesączanie kłębuszkowe wynosi <18 ml/min lub u których stężenie kreatyniny w surowicy wynosi >3,5 mg/dl, maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g. U pacjentów dializowanych lek należy podawać bezpośrednio po dializie. U pacjentów z ciężką niedrożnością dróg żółciowych, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub zaburzeniami czynności wątroby współistniejącymi z zaburzeniami czynności nerek, jeśli nie monitoruje się stężeń leku we krwi, nie należy podawać więcej niż 2 g/dobę. Sposób podania. Domięśniowo podawać głęboko w mięsień pośladkowy większy lub przednią część uda. Dożylnie, w infuzji trwającej 15 min do 1 h; w bezpośrednim wstrzyknięciu, nie krótszym niż 3-5 min - u dorosłych maks. do 2 g. W leczeniu skojarzonym, z powodu niezgodności fizycznej, nie mieszać roztworów cefoperazonu i aminoglikozydów; można podawać leki w kolejnych krótkotrwałych infuzjach dożylnych, używając dwóch cewników dożylnych, które należy przepłukiwać odpowiednim płynem do rozcieńczania między podaniami leków; zaleca się podawać cefoperazon przed aminoglikozydem; w przypadku jednoczesnego stosowania aminoglikozydów i cefoperazonu należy w czasie trwania terapii kontrolować czynność nerek.



