Cytarabina Accord roztw. do wstrz. i inf. (100 mg/ml) - 1 fiolka 1 ml

Dożylnie lub podskórnie. Leczenie z zastosowaniem cytarabiny powinno zostać rozpoczęte przez lub po konsultacji z lekarzem posiadającym doświadczenie w stosowaniu cytostatycznych leków. Ponieważ ostra białaczka jest zazwyczaj leczona równocześnie kilkoma chemioterapeutykami, można podać wyłącznie ogólne zalecenia dotyczące dawkowania, które mogą być wyliczone na podstawie masy ciała (mg/kg) lub powierzchni ciała (BSA mg/m²). Zalecone dawkowanie wyliczone na podstawie masy ciała może być przekształcane do wersji na powierzchnię ciała za pomocą nomogramów. Indukcja remisji. Wielkość dawki oraz schemat dawkowania indukcyjnego różnią się w zależności od zastosowanego schematu leczenia. Leczenie ciągłe: W indukcji remisji w ciągłym leczeniu stosowano następujące schematy leczenia: Szybkie wstrzyknięcie – zazwyczaj dawka początkowa podawana przez 10 dni wynosi 2 mg/kg m.c./dobę. Należy codziennie sprawdzać liczbę komórek krwi. W przypadku braku działania przeciwbiałaczkowego oraz widocznej toksyczności, dawkę należy zwiększyć do 4 mg/kg/dobę i utrzymywać, aż do uzyskania reakcji na leczenie, bądź pojawienia się oczywistej toksyczności. U niemal wszystkich pacjentów może wystąpić toksyczność po stosowaniu powyższej dawki cytarabiny. Infuzja ciągła. Dawka 0,5-1,0 mg/kg m.c./dobę może być podawana w infuzji trwającej do 24 h. U większości pacjentów wyniki uzyskane po jednogodzinnym wlewie były zadowalające. Po 10 dniach dobowa dawka początkowa może być zwiększona do 2 mg/kg m.c. z zastrzeżeniem toksyczności. Leczenie z zastosowaniem powyższej dawki można kontynuować do wystąpienia remisji bądź toksyczności. Leczenie okresowe. W indukcji remisji w leczeniu okresowym stosowano następujące schematy leczenia: Podanie dożylne: dawkę 3-5 mg/kg m.c./dobę podaje się dożylnie przez 5 kolejnych dni. Po 2-9 dniowej przerwie, podaje się kolejny cykl leczenia. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia remisji bądź toksyczności. Pierwsze objawy poprawy czynności szpiku kostnego zgłoszono po 7-64 dniach (średnio 28 dniach) od rozpoczęcia leczenia. Jeśli po zastosowaniu właściwej próby klinicznej u pacjenta nie wystąpiły objawy toksyczności ani remisji, na ogół uzasadnione jest ostrożne podawanie większej dawki. Stwierdzono, że pacjenci tolerują większe dawki, gdy cytarabina podawana jest w szybkim wstrzyknięciu dożylnym niż w powolnym wlewie (różnica ta wynika z szybkiego metabolizmu cytarabiny i związanego z tym krótkiego czasu działania dużej dawki) Infuzja ciągła: Cytarabinę stosowano w postaci ciągłej infuzji, przez 5-7 dni, w dawce 100-200 mg/m²/dobę, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi cytotoksycznymi preparatami np. antracyklinami. Można zastosować dodatkowe cykle chemioterapii w odstępach 2-4 tyg., do momentu osiągnięcia remisji lub wystąpienia niemożliwej do zaakceptowania toksyczności. Leczenie podtrzymujące. Wielkość dawki oraz schemat dawkowania podtrzymującego różnią się w zależności od zastosowanego schematu leczenia. Po osiągnięciu remisji w ciągłym leczeniu stosowano następujące schematy leczenia: Wstrzyknięcie dożylne lub podskórnie: Remisje wywołane przez cytarabinę, lub inne preparaty mogą być podtrzymane przez stosowanie cytarabiny w dawce 1 mg/kg m.c. 1 lub 2 razy w tyg. Wlew ciągły: w dawkach 100-200 mg/m², w ciągłym wlewie przez 5 dni w odstępach miesięcznych, w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi cytotoksycznymi preparatami. Duże dawki. Cytarabina pod ścisłym nadzorem medycznym może być stosowana w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym z innymi cytotoksycznymi preparatami w dawce 2 - 3 g/m² podawanej w infuzji dożylnej trwającej 1 - 3 h, stosowanej co 12 h przez 2-6 dni (w sumie 12 dawek na cykl). Nie należy stosować dawki większej niż całkowita dawka lecznicza - 36 g/m². Częstość cykli leczenia zależy od reakcji na leczenie oraz toksyczności hematologicznej i niehematologicznej. Szczególne grupy pacjentów. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu u niemowląt. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek należy zmniejszyć dawkę. Cytarabina ulega dializie - nie należy podawać leku bezpośrednio przed lub po dializie. U pacjentów w wieku powyżej 60 lat leczenie z zastosowaniem dużych dawek należy stosować wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Sposób podania. Lek przeznaczony do infuzji lub dożylnych lub podskórnych wstrzykiwań. Nie wolno podawać dokanałowo.