Meprelon proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf. (1000 mg) - fiolka + amp. rozp.
MethylprednisolonePreparat dostępny - opakowanie w ciągłej sprzedaży
Bezpłatny dla seniora 75+ przykładowa recepta
Pełnopłatny (100%): | 66.55 zł przykładowa recepta![]() |
---|
Poniżej zarejestrowane wskazania (w tym pkt 4.1 ChPL)
Ostre stany zagrożenia życia, takie jak wstrząs anafilaktyczny (po pierwszym wstrzyknięciu adrenaliny); obrzęk mózgu (jedynie w przypadku objawów ciśnienia śródczaszkowego potwierdzonych w tomografii komputerowej) spowodowany przez guz mózgu, zabiegi neurochirurgiczne, ropień mózgu, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; utrzymujące się płuco wstrząsowe (zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych) po fazie ostrej; ciężki ostry atak astmy; zespół Waterhouse'a i Friderichsena; przełomy immunologiczne po przeszczepieniu narządu; toksyczny obrzęk płuc spowodowany inhalacją gazu drażniącego. W tych wskazaniach lek jest stosowany w połączeniu z odpowiednim leczeniem podstawowym (np. uzupełnienie objętości płynów, leczenie zaburzeń sercowo-naczyniowych, podawanie antybiotyków, leczenie bólu itp.). W leczeniu zespołu Waterhouse'a i Friderichsena wskazane jest równoczesne podawanie mineralokortykosteroidów. Lek może być także stosowany w krótkotrwałym leczeniu w zaostrzeniach stwardnienia rozsianego - może skrócić czas trwania zaostrzeń, ale nie wpływa na częstość ich występowania czy postęp utraty sprawności.
Dawkowanie wg ChPL (Charakterystyki Produktu Leczniczego)
Dożylnie, wyjątkowo (w przypadkach gdy brak możliwości podania dożylnego) domięśniowo. Na początku leczenia, w zależności od wskazania i sytuacji klinicznej, dawka pojedyncza w leczeniu ostrych stanów zagrożenia życia wynosi 250-1000 mg metyloprednizolonu i powyżej u dorosłych oraz 4-20 mg/kg mc. u dzieci. W niektórych wskazaniach (np. przełomy immunologiczne odrzucenia przeszczepu) zaleca się podawanie dawek do 30 mg/kg mc. W zależności od stanu chorobowego, odstępy między wstrzyknięciami wynoszą od 30 min do 24 h. Wstrząs anafilaktyczny: 250-500 mg w połączeniu ze zwykłym leczeniem podstawowym/lekami stosowanymi jednocześnie. Ciężki ostry napad astmy: 250-500 mg w połączeniu ze zwykłym leczeniem podstawowym/lekami stosowanymi jednocześnie. Obrzęk mózgu (spowodowany przez guz mózgu, zabiegi neurochirurgiczne, ropień mózgu, bakteryjne zapalenie opon mózgowych): w leczeniu ostrego lub ciężkiego obrzęku mózgu początkowo podaje się 250-500 mg, w leczeniu podtrzymującym ostrego lub ciężkiego obrzęku mózgu albo łagodnego lub przewlekłego obrzęku mózgu na ogół podaje się 32-64 mg 3 razy na dobę, przez kilka dni (do tego celu dostępny jest Meprelon 32 mg); w razie potrzeby należy stopniowo zmniejszać dawkę i przejść na leczenie doustne. Przełomy immunologiczne po przeszczepieniu narządu: wstrzykiwać dawki do 30 mg/kg mc., jednorazowo (u osoby dorosłej o mc. 60-70 kg dawka ta odpowiada 1-2 fiolkom leku w dawce 1000 mg), w połączeniu ze zwykłym leczeniem podstawowym, przez kilka dni. Zespół Waterhouse'a i Friderichsena: początkowo 30 mg/kg mc., podawanie powtarza się w 4-6 dawkach przez 24-72 h, w połączeniu z intensywnym leczeniem podstawowym. Płuco wstrząsowe (zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, ARDS): po ostrej fazie utrzymującego się ARDS podaje się dawki 1-2 mg/kg mc./dobę, w 4 dawkach podzielonych, do dawki 250 mg metyloprednizolonu co 6 h, przez kilka dni do tygodni, ze stopniowym zmniejszaniem dawki, w zależności od przebiegu choroby. Toksyczny obrzęk płuc spowodowany inhalacją gazu drażniącego: natychmiast wstrzyknąć 1000 mg dożylnie, w razie potrzeby, powtórzyć po 6, 12 i 24 h. 32 mg metyloprednizolonu podaje się dożylnie 3 razy na dobę, w następnych 2 dniach. Następnie przez kolejne 2 dni podaje się 16 mg metyloprednizolonu dożylnie, 3 razy na dobę (do tego celu dostępne są Meprelon 16 mg i Meprelon 32 mg) później zmniejsza się dawkę stopniowo i przechodzi na kortykosteroidy podawane drogą wziewną. Krótkotrwałe leczenie w zaostrzeniach stwardnienia rozsianego: 1000 mg na dobę przez 3 do maksymalnie 5 kolejnych dni, leczenie powinno się rozpocząć w ciągu 3-5 dni po wystąpieniu objawów klinicznych i obejmować również ochronę żołądka oraz profilaktykę przeciwzakrzepową. Należy uważnie monitorować ciśnienie krwi, poziom cukru i stężenie elektrolitów w osoczu. Lek powinien być podawany w godzinach rannych aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń snu. Po zakończeniu leczenia metyloprednizolonem podawanym dożylnie można opcjonalnie rozpocząć 14-dniowy okres stopniowego zmniejszania dawki, stosując początkowo 80 mg metyloprednizolonu (lub dawkę równoważną), podanego doustnie. Biorąc pod uwagę profil działań niepożądanych, zaleca się podanie pierwszej dawki w szpitalu. Czas trwania leczenia zależy od indywidualnej sytuacji klinicznej i zwykle trwa tylko kilka dni. Po długotrwałym leczeniu, szczególnie z użyciem względnie dużych dawek nie należy odstawiać nagle, ale stopniowo zmniejszać dawkę. Sposób podawania. Lek podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub w infuzji dożylnej. Ze względu na niepewne warunki wchłaniania, wstrzyknięcie domięśniowe należy wybierać jedynie wyjątkowo, w przypadkach gdy brak możliwości podania dożylnego. Wstrzyknięcie dożylne należy przeprowadzać powoli. W celu przygotowania roztworu do wstrzykiwań należy wstrzyknąć załączony rozpuszczalnik (wodę do wstrzykiwań) do fiolki z proszkiem bezpośrednio przed użyciem i delikatnie wstrząsnąć do rozpuszczenia. Roztwór do wstrzykiwań musi być podany w ciągu 24 h od rozpuszczenia proszku w wodzie do wstrzykiwań. W celu przygotowania infuzji lek należy najpierw rozpuścić w warunkach aseptycznych, zgodnie z powyższą instrukcją, a następnie zmieszać z 5% roztworem glukozy, 0,9% roztworem NaCl lub roztworem Ringera. Podczas przygotowywania mieszanin z roztworami do infuzji, należy unikać zanieczyszczenia drobnoustrojami. Wstrzyknięcia i infuzje należy wykonywać w warunkach ściśle aseptycznych. Należy unikać podawania razem z innymi lekami wymieszanymi w strzykawce, ponieważ w innym razie mogłoby dojść do wytrącania się. Z tego samego powodu leku nie należy dodawać do roztworów do infuzji innych niż wyszczególnione, ani wstrzykiwać do przewodu do infuzji. Przygotowany roztwór do infuzji musi być podany w ciągu 8 h.