Psylipax zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu (100 mg) - 1 amp.-strzyk.

Domięśniowo. Zaleca się rozpoczęcie stosowania leku od dawki 150 mg w 1. dniu leczenia i 100 mg tydzień później (8. dzień). W obu przypadkach lek należy podawać do mięśnia naramiennego, aby szybko uzyskać stężenie terapeutyczne. Trzecią dawkę należy podać miesiąc po podaniu drugiej dawki początkowej. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 75 mg, podawane co miesiąc; u niektórych pacjentów korzystne może być stosowanie mniejszej lub większej dawki w zalecanym zakresie od 25 do 150 mg, zależnie od indywidualnej tolerancji leku i (lub) skuteczności. Pacjenci z nadwagą lub otyli mogą wymagać dawek z górnego zakresu. Po podaniu drugiej dawki początkowej, comiesięczne dawki podtrzymujące można wstrzykiwać do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. Dostosowanie dawki podtrzymującej można przeprowadzać co miesiąc. Podczas dostosowywania dawki należy uwzględnić charakterystykę przedłużonego uwalniania leku, ponieważ całkowity efekt leczniczy podawania dawek podtrzymujących może nie być widoczny przez kilka miesięcy. Zamiana z doustnego paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu lub doustnego rysperydonu na lek Psylipax. Stosowanie leku Psylipax należy rozpocząć jak opisano powyżej. U pacjentów uprzednio ustabilizowanych przy użyciu różnych dawek paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu, można uzyskać podobną ekspozycję na paliperydon w stanie stacjonarnym stosując leczenie podtrzymujące preparatem Psylipax, podawanym co miesiąc w postaci wstrzyknięć. Dawki podtrzymujące leku Psylipax konieczne do uzyskania podobnych ekspozycji w stanie stacjonarnym przedstawiono poniżej: poprzednia dawka paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu: 3 mg na dobę/ wstrzyknięcie leku Psylipax: 25-50 mg co miesiąc; poprzednia dawka paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu: 6 mg na dobę/ wstrzyknięcie leku Psylipax: 75 mg co miesiąc; poprzednia dawka paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu: 9 mg na dobę/ wstrzyknięcie leku Psylipax: 100 mg co miesiąc; poprzednia dawka paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu: 12 mg na dobę/ wstrzyknięcie leku Psylipax: 150 mg co miesiąc. W momencie rozpoczęcia leczenia preparatem Psylipax można przerwać podawanie stosowanego wcześniej doustnego paliperydonu lub doustnego rysperydonu. U niektórych pacjentów korzystne może być stopniowe wycofywanie wcześniej stosowanego leku. Niektórzy pacjenci przestawieni z większych doustnych dawek paliperydonu (np. 9-12 mg na dobę) na lek Psylipax wstrzykiwany do mięśnia pośladkowego, mogą przez pierwsze 6 mies. po zmianie wykazywać mniejszą ekspozycję na paliperydon w osoczu. Dlatego, przez pierwsze 6 mies. można, alternatywnie, rozważyć wstrzyknięcia do mięśnia naramiennego. Zamiana z rysperydonu w postaci wstrzyknięć o przedłużonym działaniu na lek Psylipax. Przestawiając pacjenta z leczenia rysperydonem w postaci wstrzyknięć o przedł. działaniu na leczenie preparatem Psylipax, należy zastąpić nim następne zaplanowane wstrzyknięcie. Następnie, należy kontynuować stosowanie leku Psylipax w odstępach miesięcznych. Nie jest wymagany tygodniowy rozpoczynający schemat dawkowania, obejmujący wstrzyknięcia domięśniowe (odpowiednio w 1. dniu i 8. dniu), opisany powyżej. Pacjenci, których stan ustabilizowano wcześniej za pomocą różnych dawek rysperydonu w postaci wstrzyknięć o przedł. działaniu, mogą osiągnąć podobną ekspozycję na paliperydon w stanie stacjonarnym podczas leczenia podtrzymującego comiesięcznymi dawkami leku Psylipax, przedstawionymi poniżej: poprzednia dawka rysperydonu w postaci wstrzykiwań o przedł. działaniu: 25 mg co 2 tyg./ wstrzyknięcie leku Psylipax: 50 mg co miesiąc; poprzednia dawka rysperydonu w postaci wstrzykiwań o przedł. działaniu: 37,5 mg co 2 tyg./ wstrzyknięcie leku Psylipax: 75 mg co miesiąc; poprzednia dawka rysperydonu w postaci wstrzykiwań o przedł. działaniu: 50 mg co 2 tyg./ wstrzyknięcie leku Psylipax: 100 mg co miesiąc. Leki przeciwpsychotyczne należy odstawiać zgodnie z odpowiednimi informacjami dotyczącymi przepisywania leku. Przerywając stosowanie leku Psylipax należy wziąć pod uwagę przedłużony charakter jego uwalniania. Należy okresowo oceniać potrzebę kontynuacji stosowania leku zwalczającego objawy pozapiramidowe (EPS). Pominięte dawki. Unikanie pomijania dawek. Zaleca się podanie drugiej dawki początkowej leku Psylipax tydzień po podaniu pierwszej dawki. Aby uniknąć pominięcia dawki, pacjentom można podać drugą dawkę 4 dni przed lub po wyznaczonym terminie jednego tygodnia (8. dnia). Podobnie, trzecią i kolejne dawki po schemacie dawkowania początkowego, zaleca się podawać w odstępach comiesięcznych. Aby uniknąć pominięcia comiesięcznej dawki, pacjentom można podać wstrzyknięcie do 7 dni przed lub po upłynięciu miesięcznego terminu. Jeśli pominięto ustalony termin drugiego wstrzyknięcia leku Psylipax (8. dzień ± 4 dni), zalecane ponowne rozpoczęcie dawkowania zależy od tego, ile czasu upłynęło od pierwszego wstrzyknięcia. Pominięcie drugiej dawki początkowej (<4 tyg. od pierwszego wstrzyknięcia). Jeśli od pierwszego wstrzyknięcia upłynęło <4 tyg., pacjentowi należy jak najszybciej podać drugą dawkę, wynoszącą 100 mg, do mięśnia naramiennego. Po 5 tyg. od pierwszego wstrzyknięcia (niezależnie od terminu drugiego wstrzyknięcia), pacjentowi należy podać trzecią dawkę leku Psylipax, wynoszącą 75 mg, do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. Następnie, należy przestrzegać zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć do mięśnia naramiennego lub pośladkowego dawki od 25 mg do 150 mg, ustalonej na podstawie indywidualnej tolerancji pacjenta i (lub) skuteczności. Pominięcie drugiej dawki początkowej (4-7 tyg. od pierwszego wstrzyknięcia). Jeśli od pierwszego wstrzyknięcia leku Psylipax upłynęło od 4 do 7 tyg., należy wznowić dawkowanie, rozpoczynając od dwóch wstrzyknięć po 100 mg w następujący sposób: 1. wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego najszybciej, jak to możliwe; 2. kolejne wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego tydzień później; 3. wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć do mięśnia naramiennego lub pośladkowego dawki od 25 mg do 150 mg, ustalonej na podstawie indywidualnej tolerancji pacjenta i (lub) skuteczności. Pominięcie drugiej dawki początkowej (>7 tyg. od pierwszego wstrzyknięcia). Jeśli od pierwszego wstrzyknięcia leku Psylipax upłynęło >7 tygodni, należy rozpocząć dawkowanie zgodnie z zamieszczonym powyżej opisem zalecanego rozpoczęcia dawkowania leku Psylipax. Pominięcie comiesięcznej dawki podtrzymującej (od 1 mies. do 6 tyg.). Po rozpoczęciu leczenia, zaleca się comiesięczny cykl stosowania leku Psylipax. Jeśli od ostatniego wstrzyknięcia upłynęło <6 tyg., należy możliwie jak najszybciej podać ustaloną poprzednio dawkę stabilizującą. Następnie podawać dawkę w miesięcznych odstępach. Pominięcie comiesięcznej dawki podtrzymującej (>6 tyg. do 6 mies.). Jeśli od ostatniego wstrzyknięcia leku Psylipax upłynęło >6 tyg., zalecenia są następujące: u pacjentów stabilnych na dawce od 25 do 100 mg: 1. możliwie jak najszybsze wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego takiej samej dawki, na jakiej poprzednio utrzymywał się stabilny stan pacjenta; 2. kolejne wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego (takiej samej dawki) tydzień później (8. dzień); 3. wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć do mięśnia naramiennego lub pośladkowego dawki od 25 mg do 150 mg, ustalonej na podstawie indywidualnej tolerancji pacjenta i (lub) skuteczności; u pacjentów stabilnych na dawce 150 mg: 1. możliwie jak najszybsze wstrzyknięcie dawki 100 mg do mięśnia naramiennego; 2. kolejne wstrzyknięcie dawki 100 mg do mięśnia naramiennego tydzień później (8. dzień); 3. wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć do mięśnia naramiennego lub pośladkowego dawki od 25 mg do 150 mg, ustalonej na podstawie indywidualnej tolerancji pacjenta i (lub) skuteczności. Pominięcie comiesięcznej dawki podtrzymującej (>6 mies.). Jeśli od ostatniego wstrzyknięcia leku Psylipax upłynęło >6 mies., należy rozpocząć dawkowanie zgodnie z zamieszczonym powyżej opisem zalecanego rozpoczęcia dawkowania leku Psylipax. Szczególne grupy pacjentów. Nie ustalono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania leku u osób w wieku >65 lat. Ogólnie, zalecane dawkowanie leku u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek jest takie samo, jak u młodszych dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Ponieważ jednak, u pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek może być upośledzona, konieczne może być dostosowanie dawki. Nie przeprowadzono systematycznych badań dotyczących stosowania paliperydonu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CCr ≥50-<80 mL/min) zaleca się rozpoczęcie stosowania leku od dawki wynoszącej 100 mg w 1. dniu leczenia i 75 mg tydzień później. Obie dawki należy podawać do mięśnia naramiennego. Zalecana comiesięczna dawka podtrzymująca wynosi 50 mg, a możliwy zakres to 25 do 100 mg, w zależności od tolerancji pacjenta na lek i (lub) skuteczności. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w stopniu umiarkowanym lub ciężkim (CCr <50 mL/min). Jak wskazuje doświadczenie zebrane podczas stosowania doustnego paliperydonu, u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania paliperydonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się ostrożność w przypadku leczenia tych pacjentów. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności paliperydonu u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Sposób podania. Lek jest przeznaczony wyłącznie do podawania domięśniowego. Nie wolno go podawać żadną inną drogą. Należy go wstrzykiwać powoli, głęboko do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. Każde wstrzyknięcie powinien wykonać pracownik personelu medycznego. Dawkę należy podawać w pojedynczym wstrzyknięciu. Nie należy jej podawać w podzielonych wstrzyknięciach. Dawki początkowe w dniach 1. i 8. należy podawać do mięśnia naramiennego, w celu szybkiego uzyskania stężenia terapeutycznego. Po podaniu drugiej dawki początkowej, comiesięczne dawki podtrzymujące można podawać do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. W razie bólu w miejscu wstrzyknięcia, jeśli pacjent źle znosi związany z tym dyskomfort, należy rozważyć zamianę z wstrzyknięcia do mięśnia pośladkowego na wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego, i odwrotnie. Zaleca się także zmiany strony lewej i prawej. Wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego. Zalecany rozmiar igły do wstrzyknięć początkowych i podtrzymujących leku do mięśnia naramiennego zależy od masy ciała pacjenta. Dla osób o mc. ≥90 kg zaleca się używanie igły w rozmiarze 1,5 cala, 22 G (38,1 mm x 0,72 mm). Dla osób o mc. <90 kg zaleca się używanie igły w rozmiarze 1 cal, 23 G (25,4 mm x 0,64 mm). Wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie do obu mięśni naramiennych. Wstrzyknięcie do mięśnia pośladkowego. Zalecany rozmiar igły do wstrzyknięć podtrzymujących leku do mięśnia pośladkowego wynosi 1,5 cala, 22 G (38,1 mm x 0,72 mm). Wstrzyknięcia należy wykonać w górnej zewnętrznej ćwiartce mięśnia pośladkowego. Wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie do obu mięśni pośladkowych.