Rybelsus tabl. (1,5 mg) - 10 szt.

Doustnie. Dawka początkowa semaglutydu wynosi 1,5 mg raz na dobę, przez jeden miesiąc. Po jednym miesiącu dawkę należy zwiększyć do dawki podtrzymującej wynoszącej 4 mg raz na dobę. Jeśli to konieczne, po co najmniej jednym miesiącu przyjmowania danej dawki, dawkę można zwiększyć do kolejnej większej dawki. Zalecane pojedyncze dawki podtrzymujące wynoszą 4 mg, 9 mg, 25 mg i 50 mg na dobę. Maksymalna zalecana pojedyncza dawka semaglutydu wynosi 50 mg na dobę. Lek powinien być zawsze stosowany jako 1 tabl. przyjmowana raz na dobę. Nie należy przyjmować więcej niż 1 tabletki dziennie w celu osiągnięcia działania dawki większej. Zmiana leczenia semaglutydem z podawanego podskórnie na podawany doustnie. Ze względu na większą zmienność farmakokinetyczną semaglutydu podawanego doustnie w zakresie wchłaniania w porównaniu z semaglutydem podawanym podskórnie, nie można jednoznacznie przewidzieć, jaki będzie rezultat zmiany leczenia pomiędzy podawaniem semaglutydu doustnie a podskórnie. U pacjentów leczonych semaglutydem podawanym podskórnie w dawce 0,5 mg raz na tydzień można zastosować zmianę leczenia na semaglutyd podawany doustnie w dawce 4 mg lub 9 mg raz na dobę. U pacjentów leczonych semaglutydem podawanym podskórnie w dawce 1 mg raz na tydzień można zastosować zmianę leczenia na semaglutyd podawany doustnie w dawce 9 mg lub 25 mg raz na dobę. U pacjentów leczonych semaglutydem podawanym podskórnie w dawce 2 mg raz na tydzień można zastosować zmianę leczenia na semaglutyd podawany doustnie w dawce 25 mg lub 50 mg raz na dobę. Leczenie semaglutydem podawanym doustnie może zostać rozpoczęte przez pacjentów po upływie 1 tyg. po wstrzyknięciu ostatniej dawki semaglutydu podawanego podskórnie. W przypadku stosowania semaglutydu w skojarzeniu z metforminą i (lub) inhibitorem kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2i) lub tiazolidynodionem dotychczasowe dawki metforminy i (lub) SGLT2i lub tiazolidynodionu mogą pozostać niezmienione. W przypadku stosowania semaglutydu w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną, należy rozważyć zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Samodzielne monitorowanie stężenia glukozy we krwi nie jest konieczne w celu dostosowania dawki semaglutydu. Samodzielne monitorowanie stężenia glukozy we krwi jest konieczne w celu dostosowania dawki pochodnej sulfonylomocznika i insuliny, zwłaszcza gdy rozpoczęto leczenie semaglutydem i zmniejszono dawkę insuliny. Zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki insuliny. Pominięta dawka. W razie pominięcia dawki nie należy przyjmować pominiętej dawki, a kolejną dawkę należy przyjąć następnego dnia. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowywania dawki w związku z wiekiem pacjenta. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Doświadczenie w stosowaniu semaglutydu u pacjentów z chorobą nerek w stadium końcowym jest ograniczone. Leczenie tych pacjentów semaglutydem podawanym doustnie wymaga zachowania ostrożności. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Doświadczenie w stosowaniu semaglutydu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest ograniczone. Leczenie tych pacjentów semaglutydem wymaga zachowania ostrożności. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. Lek powinien być zawsze stosowany jako 1 tabl. przyjmowana raz na dobę. Lek należy przyjmować na pusty żołądek po zalecanym okresie postu trwającym co najmniej 8 h. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając niewielką ilością wody (połowa szklanki wody, co odpowiada 120 ml). Tabletek nie należy dzielić, zgniatać ani żuć, ponieważ nie wiadomo czy wpływa to na wchłanianie semaglutydu. Pacjenci powinni odczekać co najmniej 30 min przed posiłkiem, napojem lub przed przyjęciem innych leków doustnych. Skrócenie tego czasu poniżej 30 min spowoduje zmniejszenie wchłaniania semaglutydu. Komunikat bezpieczeństwa z dnia 24.02.2026. Tabletki Rybelsus zostaną zastąpione nową formułą leku o zwiększonej biodostępności, który jest biorównoważny z pierwotną formułą w następujący sposób: tabletka 3 mg jest biorównoważna z tabletką 1,5 mg; tabletka 7 mg jest biorównoważna z tabletką 4 mg; tabletka 14 mg jest biorównoważna z tabletką 9 mg. Nowa formuła leku ma taką samą skuteczność, bezpieczeństwo i sposób podawania jak pierwotna formuła. W nowej formule zmodyfikowano substancje pomocnicze w celu zwiększenia wchłaniania. Nowa formuła leku charakteryzuje się zwiększoną biodostępnością, co skutkuje koniecznością zastosowania mniejszych dawek pozwalających uzyskać taką samą ekspozycję na lek. Firma Novo Nordisk podjęła decyzję o zastąpieniu pierwotnej formuły leku Rybelsus (tabletki 3 mg, 7 mg, 14 mg) nową formułą (tabletki 1,5 mg, 4 mg, 9 mg). Obydwie formuły będą w okresie przejściowym jednocześnie dostępne na rynku, co może powodować pomyłki. W następstwie może to skutkować przedawkowaniem, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Pacjenci, którzy aktualnie przyjmują lek powinni zostać poinformowani o zmianie formuły oraz dawki, oraz odpowiednio poinstruowani, w przypadku przepisania lub wydania nowej formuły leku. Pacjentom, którzy rozpoczynają leczenie lekiem Rybelsus zalecane jest przepisanie nowej formuły. Pacjenci muszą zostać odpowiednio poinformowani przez lekarza prowadzącego lub farmaceutę.